|
 Hodowla bydła czerwono-białego na ziemiach polskich liczy sobie już 100 lat. Jako datę jego sprowadzenia na tereny Dolnego Śląska przyjmuje się bowiem rok 1910. Przez te 100 lat rasa ta na trwałe zadomowiła się na trudnych, chociaż pięknych terenach i dzisiaj Dolny Śląsk jest utożsamiany właśnie z tą rasą.
Dlatego pomysł znawcy tej rasy, profesora Ryszarda Ziemińskiego z Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, aby upamiętnić to wydarzenie, szybko podchwyciła Polska Federacja Hodowców Bydła i Producentów Mleka i 17 marca zorganizowała w Szklarskiej Porębie konferencję „Jubileusz 100-lecia sprowadzenia na ziemie Dolnego Śląska i Opolszczyzny bydła czerwono-białego”. Była to wspaniała okazja zarówno do przedstawienia znaczenia tej rasy dla rozwoju rolnictwa Dolnego Śląska i Opolszczyzny, jak i wyróżnienia zasłużonych hodowców bydła czerwono-białego. Zarząd Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka przyznał Honorowe Odznaki PFHBiPM hodowcom, którzy w największym stopniu przyczynili się do doskonalenia bydła czerwono-białego.
Podczas konferencji w Szklarskiej Porębie z rąk prezydenta PFHBiPM Leszka Hądzlika i wiceprezydenta Stefana Glonka otrzymali je: prof. Ryszard Ziemiński, Alfons Chrząszcz, hodowca z Mionowa, Jan Czaja z Żuchowa, Fryderyk Diterla z Przedwojowa, Jan Jantas z Ropy, Jan i Teresa Kontny z Leśnika, Wacław Krupa z Piotrkowic, Jadwiga Masztapiak Kukuła, Jerzy Seremiak z Piechowic, Spółdzielnia Mleczarska KAMOS w Kamiennej Górze, Ośrodek Hodowli Zarodowej w Głogówku, Stadnina Koni w Prudniku i Ośrodek Hodowli Zarodowej w Przerzeczynie Zdroju. Nagrodzonych w wymienionej kolejności przedstawiamy w zamieszczonej poniżej galerii zdjęć z konferencji w Szklarskiej Porębie.
Merytoryczną część rocznicowej konferencji rozpoczął
prof. Ryszard Ziemiński, który w swoim wykładzie przedstawił kierunki
doskonalenia bydła czerwono-białego. Przyjęty w latach 50. kierunek
doskonalenia tej rasy zakładał uzyskanie zwierząt o bardzo dobrym umięśnieniu i
wydajności mlecznej na poziomie 4000 l mleka. Do pierwszej połowy lat 80. dolew
krwi rasy holsztyńsko-fryzyjskiej był u bydła czerwono-białego niewysoki,
chociaż pierwsze amerykańskie buhaje holsztyńsko-fryzyjskie użyto do
uszlachetniania bydła czerwono-białego już w połowie lat 70. Efekty pod względem wzrostu mleczności były
tak imponujące, że wiele hodowli zdecydowało się na przestawienie typu
użytkowego tej rasy na jednostronnie mleczny.
Coraz większy dolew krwi holsztyno-fryzów do bydła czerwono-białego spowodował, że pod względem użytkowym i genetycznym upodobniło się ono do bydła czarno-białego. Mówiła o tym w drugim referacie Elżbieta Gandecka, kierownik Wydziału Oceny Wartości Użytkowej Bydła Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka. Dlatego też w 2005 r. zapadła decyzja o połączeniu ksiąg hodowlanych bydła czarno-białego i czerwono-białego w jedną księgę dla rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej, z dwoma odmianami: HO – czarno-biała i RW – czerwono-biała. Ale na południu Polski, w tym przede wszystkim właśnie na Dolnym Śląsku, było wielu hodowców, którzy nie wybrali drogi uszlachetniania bydła czerwono-białego rasą holsztyńsko-fryzyjską i nadal utrzymywali stada w typie o dobrze zaznaczonym umięśnieniu. W trzecim, ostatnim referacie na konferencji w Szklarskiej Porębie Grażyna Jendrysiak-Lipietta z Polskiej Federacji Hodowców Bydła i Producentów Mleka powiedziała, że właściciele takich stad zadeklarowali chęć zapisania swoich zwierząt w odrębnej księdze. Hodowcy sami zdecydowali, że nie chcą czerwono-białych holsztyno-fryzów, lecz zwierzęta w dawnym typie mięsno-mlecznym. Wybrano wtedy 361 krów w kilkudziesięciu stadach. Stało się to podstawą opracowania programu hodowlanego i otwarcia z dniem 1VI 2006 r. księgi dla rasy polskiej czerwono-białej (kod rasy ZR). Od tego czasu bydło czerwono-białe jest doskonalone w ramach dwóch odrębnych programów hodowlanych.
|
/4.jpg){kind=small}
